Homebound or moving. Man is a nomad in the DNA. For the sake of certainties, you stay in one place, homebound. But deep down you want to travel. You want to discover. And in these times that is also possible. You travel two to three times a year.
What would you do if you were free, without local obligations or countries. Would you be a nomad? Would you move every year? We think so. But then you have to leave everything behind, start over again every time. Yes, but would that make you unhappy? We think not. You would quickly get used to the sobriety, to the rhythm, to the slowness, to the surprise, to the experiences, to the silence, to the variety, to the happiness, etc. You would miss the luxurious experiences and also the healthcare.
Honkvast of verhuizen. De mens is een nomade in het DNA. Omwille van zekerheden blijven jullie op één plaats, honkvast. Maar diep van binnen wil je reizen. Je wil ontdekken. En in deze tijden is dat ook mogelijk. Twee tot drie keer per jaar reizen jullie.
Wat zou je doen als je vrij zou zijn, zonder plaatselijke verplichtingen of landen. Zou je nomade zijn? Zou je verhuizen elk jaar? Wij denken van wel. Maar dan moet je alles achterlaten, telkens opnieuw beginnen. Ja, maar zou je dat ongelukkig maken? Wij denken van niet. Je zou snel wennen aan de soberheid, aan het ritme, aan de traagheid, aan de verrassing, aan de ervaringen, aan de stilte, aan de afwisseling, aan het geluk, enz… De luxe ervaringen zou je missen en ook de gezondheidszorg.
The original Ode is written down during a vespers meditation by Sarah under guidance of Alabris. The original language is Dutch. See the original writing below.